ماشینکاری دقیق CNC: این فرآیند اساسی و جهانی برای ساخت قطعات فلزی دقیق است. تا سال 2025، میزان کاربرد فناوری ماشینکاری کامپوزیت در صنعت به 62 درصد افزایش یافت. این می تواند به طور پایدار تلورانس ها را در 0.05 میلی متر کنترل کند، تقریباً برای تمام مواد فلزی مانند فولاد ضد زنگ، آلیاژهای آلومینیوم و آلیاژهای مس مناسب است و همه سناریوها از سفارشی سازی تک تکه- تا تولید انبوه را پوشش می دهد. این روش ماشینکاری ترجیحی برای قطعات ساختاری دقیق در زمینه هایی مانند تجهیزات خودکار، پزشکی و هوافضا است.
مهر زنی دقیق: در صنعت خودروسازی، تقریباً 60%-70% قطعات فلزی با استفاده از فرآیندهای مهر زنی تشکیل می‌شوند. این فرآیند اصلی تولید انبوه برای قطعات فلزی دقیق صفحه نازک است. با راندمان تولید بسیار بالا و قوام قطعه پایدار، میزان کاربرد بسیار بالایی را در قطعات الکترونیکی مصرفی و قطعات ورق فلزی خودرو اشغال می کند.
ریخته گری: به عنوان پرکاربردترین فرآیند در سیستم آهنگری قالب فلزی، برای تولید-در مقیاس بزرگ فلزات غیرآهنی مانند آلومینیوم و منیزیم مناسب است. این بسیار کارآمد و کم هزینه است و روش اصلی تولید برای قطعات ریخته گری دقیق قالب کوچک و متوسط-در صنایع الکترونیک و خودرو است. اچینگ به طور گسترده در زمینه قطعات فلزی بسیار نازک-دقیق استفاده می شود. این یک روش پردازش غیرتماسی است که تنش یا سوراخ‌های مکانیکی ایجاد نمی‌کند و می‌تواند به پردازش ریز{10}}حفره‌ای در سطح 0.03 میلی‌متر دست یابد. این یک فناوری پردازش هسته‌ای برای قطعات بسیار نازک{13} مانند هیت سینک و فنرهای دقیق در لوازم الکترونیکی مصرفی است.
قالب‌گیری تزریقی فلز (MIM) با نرخ استفاده از مواد به 90٪ تا 95٪، به یک فناوری اصلی در زمینه قطعات بسیار دقیق تبدیل شده است. این به طور گسترده در تولید انبوه قطعات دقیق پیچیده کوچک مانند چرخ دنده‌های میکرو و یاتاقان‌های دیواره نازک-استفاده می‌شود.
